بهروز وثوقی
با صدای بی صدا مث یه کوه بلند
مث یه خواب کوتاه یه مرد بود یه مرد
با دستهای فقیر با چشمهای محروم
با پاهای خسته یه مرد بود یه مرد
شب، با تابوت سیاه نشست توی چشمهاش
خاموش شد ستاره افتاد روی خاک
سایه اش هم نمیموند هرگز پشت سرش
غمگین بود و خسته تنهای تنها
بازدیدکنندگان گرامی میتوانید برای دیدن عکس ها و پوسترها به گالری واقع در سمت راست وبلاگ مراجعه کنید
+ نوشته شده در ساعت توسط
|